Kerst brengt samen

Kersttoespraak ‘Kerst brengt samen’, uitgesproken door burgemeester H.J. van Schaik op 25-12-2013 op HarderwijkFM


Kerst brengt samen

In de aanloop naar Kerst is Harderwijk al volop in kerstsfeer, de versieringen en verlichte stad. Met de ijsbaan op de markt en andere gezellige activiteiten presenteren we de ‘winterstad’.

Kerst bij uitstek een moment dat mensen elkaar ontmoeten. Genieten van familie en vrienden. Ook een moment van missen. Juist op zo´n moment van samenzijn kunnen we juist die geliefden die er niet meer zijn extra missen.

Het afgelopen jaar is een jaar geweest met hoogte- en dieptepunten. Een jaar waarin we in Harderwijk en Hierden mochten genieten van hoogtepunten.

Een belangrijke mijlpaal in de uitvoering van het project Waterfront was afgelopen jaar de start van het Strandeiland aan de Boulevard. Harderwijk heeft ook een nieuwe, eigentijdse brandweerkazerne gekregen.

Maar er waren ook bij menigeen momenten van verdriet, bijvoorbeeld toen twee ereburgers, Piet Dijkstra en Aart Foppen, zijn overleden.

Over twee weken ben ik hier al weer een jaar burgemeester. Het welkom was als een warm bad. Velen namen mij mee in hun verhalen. Verhalen over het verleden en heden van de stad of het dorp. Verhalen over anderen of juist over hen zelf. Dingen waar ze trots op waren, of juist aandacht voor wilden hebben. Maar vooral onderwerpen die hen raakten.

Prinses Beatrix sprak bij haar Kersttoespraak in 2012 de volgende woorden:

Met Kerstmis gaat Gods licht op over onze wereld en de duisternis heeft het niet overwonnen. In het licht van geloof, hoop en liefde worden mensen tot elkaar gebracht en vinden nieuwe bezieling. "Laat liefde verbinden, laat hoop doen leven en laat geloof kracht geven."


Wanneer ik die tekst lees en denk aan Kerst in Syrië. Hoewel ik weet dat slecht een beperkt deel er Kerst viert, voel ik me machteloos. De gedachte van Kerst met het lied "Vrede op aarde" krijgt een andere dimensie. Hoe uitzichtloos lijkt daar de strijd, maar ook voor hen geld waarschijnlijk: hoop doet leven. Ik moet denken aan de woorden die ik las in een Kerstkrant: alleen waar hemelse wijsheid handen en voeten krijgt, kan aards geluk ontstaan.

Goed te zien dat zovelen ook in deze gemeente proberen anderen nabij te zijn. Of het nu de voedselbank is of de initiatieven van buurtmaaltijden, mantelzorg of even dat Kerstkaartje bij hen die dat net nodig hebben. Op die manier wordt bijgedragen aan Kerst als een moment om even uit te stijgen boven de dagelijkse beslommeringen en open te staan voor dat Licht.  
Tijdens de kerstviering bij basisschool bij onze kinderen lag het accent van Kerst vooral op delen. Wanneer je deelt met anderen en uiteindelijk bij de kribbe met lege handen aan komt, is je tijd goed besteed geweest.

Ook in onze stad wordt omzien naar elkaar gelukkig op diverse manieren ingevuld. Dat is zeker van belang, nu de samenleving verandert en ook de rol van de overheid verandert. Wij gaan als gemeente op zoek naar de eigen kracht van de samenleving en het zelfinitiatief van mensen, de burgerkracht.

Wij staan open voor uw initiatieven waarbij vernieuwende ideeën, oplossingen mogelijk zijn. Wij, gemeente en inwoners, bedrijven, maatschappelijke organisaties kunnen hierin meer samen doen.

Laten we met Kerst denken aan hen die geloof, hoop en liefde niet als vanzelfsprekend ervaren en hen laten zien dat je wie je ook bent, of wat je ook doet, mag staan in het Licht van Kerst. Kerst brengt ons samen!

Ik wens u allen een gezegende Kerst en een goede jaarwisseling toe.

Kijk op site van gemeente Harderwijk

Vanaf 11 januari mag ik mij de nieuwe burgemeester van Harderwijk noemen. Wat een eervolle taak, die vraagt om inzet, aandacht en respect. Ik zal mij dan ook met ziel en zaligheid geven om de verwachtingen zo veel mogelijk waar te maken.

Communiceren via het weblog doe ik met veel plezier. In verband met het drukke inwertktraject kies ik er nu voor hoofdzakelijk via mijn Twitter account de dagelijkse dingen te delen. Tevens is er op de website van de gemeente Harderwijk een pagina gewijd aan de eerste 100 dagen. Meer weten klik dan op deze link: pagina Burgemeester op website gemeente Harderwijk

Installatierede als Burgemeester Harderwijk op 11 januari 2013

Geachte Commissaris van de Koningin, leden van de gemeenteraad, leden van het college, mevrouw Van der Kolk, bestuurders uit de regio, vertegenwoordigers van brandweer en politie, oud- burgemeester De Groot, lieve familieleden, vrienden en vele aanwezigen uit vorige werkkringen en organisaties waarin ik als collega of vrijwilliger een steentje heb bij mogen bijdragen.

Wat een eer om hier vanmiddag te mogen staan. Naast eer voel ik ook trots, dat de gemeenteraad van het mooie en hartelijke Harderwijk juist mij heeft gekozen uit de vele sollicitanten. Het vertrouwen dat u mij schenkt zie ik als een groot voorrecht.

Uiteraard gaat ook mijn dank hierbij uit naar Hare Majesteit de Koningin voor het feit dat zij mij in december 2012 benoemd heeft tot burgemeester van Harderwijk en minister Plasterk die mij heeft voorgedragen.

Commissaris Cornielje, wat ben ik blij dat u hier vanmiddag bij kunt zijn. Dank voor uw warme en constructieve woorden bij de kennismaking en ook zojuist. Het doet mij goed dat juist u mij vanmiddag de eed hebt mogen afnemen, te midden van de gemeenteraad en alle aanwezigen hier en zij die via internet met ons meekijken.

Dames en heren,

Gelukkig is het geen echte Amsterdammer, zomaar een kop uit de Stentor, net na de bekendmaking dat ik door uw raad voorgedragen zou worden bij de Kroon. Ondanks het feit dat er meer berichtgeving over de nieuwe burgemeester is verschenen, spreekt deze kop mij het meeste aan . “Gelukkig is het geen echte Amsterdammer”.

Wanneer je je een beetje verdiept in de Harderwijkse geschiedenis kom je als snel terecht bij Eibert den Herder. Een man die 100 jaar voor mij geboren is en een zware stempel heeft gedrukt op de Harderwijkse geschiedenis.

Den Herder liet in zijn tijd veelvuldig van zich horen en kan gezien worden als een echte lobbyist. Eén van zijn wapenfeiten is het opzetten van de Holland Veluwe lijn, een goedlopende passagiersverbinding van Amsterdam naar Harderwijk. Vlak voor de stad, op de plaats waar nu, dankzij zijn zoon, het Dolfinarium is, liet hij grond opspuiten om er een strandje te maken voor de badgasten. Het ging goed. De vakantiegangers kwamen in grote getalen. Eén ding werd Den Herder echter niet in dank afgenomen en dat was het feit dat de passagiersboten ook op zondag diensten onderhielden. Met als gevolg dat allerlei lichtzinnige Amsterdammers zondags door de voorheen zo stille straten van Harderwijk flaneerden en dat was veel rechtzinnige Harderwijkers een doorn in het oog. Tot op de dag van vandaag spreekt men er schande van, heb ik begrepen. Vanuit die context bekeken, begrijp ik dat sommigen denken wat zullen we nu krijgen, maar goed gelukkig is het geen echte Amsterdammer.

Echter: In de installatierede van burgemeester van der Laan van Amsterdam zegt hij: Amsterdammers zijn misschien wel de zelfverzekerdste, maar tegelijk ook de eerlijkste, geestigste en liefste mensen ter wereld. Zij willen kritisch zijn, maar ze willen ook dat het goed afloopt. Zoals in de profielschets voor de Amsterdamse burgemeester stond geschreven: Leven en laten leven is voor Amsterdammers een tweede natuur, verschillen worden niet op de spits gedreven, maar besproken en opgelost.

Gemeente Harderwijk bestaat uit veel verschillende mensen, komend uit diverse streken van Nederland. Mensen die samen de stad maken, verrijken met hun eigen bagage en samen kleuring geven aan de stad en het dorp.

Zowel in de profielschets voor de nieuwe burgemeester, als tijdens de gesprekken met de vertrouwenscommissie viel mij op dat u bewust kiest voor creativiteit in denken en doen. Daarnaast niet te veel praten, maar ook lef tonen en doen. Ambitie hebben en dat ook uitdragen. Uw stadsvisie is daarvan een goed voorbeeld.

Wat mij meteen opvalt in deze visie is de wijze waarop deze tot stand is gekomen. Samen met inwoners, ondernemers en andere belanghebbenden hebt u een visie neergezet waarmee u trots en lef weet te combineren met realistische doelstellingen. Het is voor mij als nieuwe burgemeester van Harderwijk zaak om, beginnend bij de raad en het college, de gemeente Harderwijk (stad en dorp) te ontdekken, de visie te ervaren om gericht met belanghebbenden, waarbij ik vooral de inwoners, ondernemers en maatschappelijke organisaties van Harderwijk en Hierden noem, in gesprek te gaan.

Als burgemeester wil ik mij inzetten voor een cultuur van openheid en ruimte in de stad. Het beste resultaat bereik je in mijn ogen wanneer je mensen in hun kracht weet te zetten. ‘I have a calling’, zeggen veel mensen wel, maar wie roept? En waartoe?

Geroepen ben je om mens te zijn sámen, niet voor eigen gewin en in eigen kring, waarbij mensen die daarbuiten horen hoogstens een instrumentele waarde hebben.

Koning Salomo, die wereldwijd bekend stond om zijn wijsheid, zei al dat " door de zegen van oprechte mensen een stad tot bloei komt" (Spreuken 11:11). 

Hoe zou het zijn, om eens met wijd open ogen en oren door de straat, buurt, stad te gaan, je voor te stellen dat al die mensen jou roepen om samen met hen mens te zijn, samen te zoeken naar menselijkheid, naar recht en naar vrede? Dat jij niet alleen geroepen wordt maar zelf ook roepende bent op zoek naar de onverwachte, soms onbekende ander, omdat je het niet alleen kan en wil doen. Dat wordt een veelkleurig en veelstemmig koor van roepende mensen, ‘wie ben jij, wáár ben jij? Hier ben ik. ‘

In Amsterdam sta ik vaak op de pont over het IJ. Hier beginnen mensen uit zichzelf graag met je te praten. Dat is gezellig, al gaat de belangstelling vaak ook niet zo diep. Hoe dat in Harderwijk en Hierden is, moet voor mij nog blijken, al had ik op de Markt al spontane contacten.

Misschien zijn mensen hier van nature wat terughoudender, niet zo gauw geneigd ‘zich met een ander te bemoeien:’ Ik ga het er toch op wagen! Niet om mezelf op z’n Amsterdams te profileren of te etaleren, maar omwille van de ander en omwille van burgerschap en menselijkheid. Wat kunnen we samen doen? Waar kunnen we samen voor gaan? Wie kunnen we samen zijn?

Burgerschap vraagt om burgerkracht. Herman Wijffels en Martijn Lampert komen in december 2012 met een artikel over de netwerksamenwerking als route uit de crisis. Het aantal Nederlanders dat vindt dat burgers meer eigen verantwoordelijkheid moeten kunnen nemen en minder een beroep moeten doen op de overheid is fors gestegen. Enerzijds ingegeven vanuit idealisme, waarbij de overtuiging bestaat dat mensen zelf meer willen en kunnen doen. Anderzijds ook uit pragmatisch oogpunt, waarbij de betaalbare overheid een rol speelt.

Ook in Harderwijk is door mevrouw Van der Kolk al een begin gemaakt met het onderwerp burgerschap. Hier heet het burgerkracht. Een mooi begrip dat juist uitgaat van de kracht van mensen. Wanneer je hen hierop kunt aanspreken, kan dit leiden tot een nog grotere betrokkenheid.

Als voorzitter van de gemeenteraad wil ik, uitgaande van de kracht van mensen, uw raad dienen door niet alleen een besluitvormende en proceduregerichte stijl te kiezen, maar vooral open te staan voor een netwerker- en verbinderstijl. Vertrouwen krijg je wanneer je vertrouwen durft te geven. Een veranderende samenleving vraagt volgens Wijffels en Lampert om een effectief inspelende raad en college. Inspelend op de kansen voor Harderwijk, maar ook inspelend op de praktijk van de dag van de Harderwijkers, de roep naar menselijke maat.

Wat mij typeert is dat ik probeer verschillende doelen met elkaar in verband te brengen. Mensen te wijzen op hun gemeenschappelijkheid. Te kijken of er verbindingen mogelijk zijn tussen de speerpunten en te kijken of er partners te vinden zijn die met of voor Harderwijk zich samen willen inzetten om de kansen zo goed mogelijk te benutten.

De oprukkende netwerk- en internetsamenleving wil ik dan ook vooral als kans beschouwen. Dit vraagt lef, want dit betekent ook voor u dat de route soms niet langs gebaande wegen zal verlopen.

Open staan voor talenten en inspelen op tendensen en gevoelens die leven, kan natuurlijk breder worden bekeken. Binnen de regio Noord Veluwe is de kracht van verbinding ook relevant. Zeker nu de minister het bestaansrecht van gemeenten onder de 100.000 inwoners ter discussie heeft gesteld. Ik zie in de koers van de minister vooral ook een kans. Een kans om samen met de regiogemeenten op zoek te blijven gaan naar ieders kracht. Het benutten van elkaars kwaliteiten met respect voor elkaars identiteit is hierbij het uitgangspunt. Als centrumgemeente heeft Harderwijk hier een belangrijke verantwoordelijkheid in. Door elkaar ruimte te geven en door ruimte te krijgen, elkaar proberen te verstaan en elkaar ook dingen te gunnen kan de Noord-Veluwe samen veel bereiken. Ik wil hier graag aan bijdragen.

Het werken vanuit een wij-gevoel en daardoor samen meer bereiken is ook mijn doel wanneer ik het heb over de samenwerking binnen het college. Als uw nieuwe voorzitter wil ik zeker mijn steentje bijdragen aan een collegiaal bestuur, dat de stad op een goede en integere wijze bestuurt en vertegenwoordigt. Ook hier is het ook van belang om ruimte te geven en ruimte te krijgen. Samen op een integrale wijze invulling geven aan de diverse programmadoelen is daarbij uitgangspunt. Als collectief gaan we een spannend jaar in, op weg naar de verkiezingen, hard werkend aan de toekomst van deze schitterende gemeente. Een sterk team dat inspeelt op en samenwerkt met inwoners, ondernemers, geloofsgemeenschappen, maatschappelijke organisaties en instellingen, de raad en de ambtelijke organisatie.

Als ambassadeur van de gemeente wil ik de verhalen en ambities die deze stad maakt wat het is, als geen ander kunnen uitdragen. Iedereen buiten Harderwijk zal weten dat ik uit Harderwijk en Hierden kom en dat de wereld daar groener is dan ze ooit hadden gedacht. Hiervoor is het belangrijk het ware Harderwijk-gevoel in mijn genen te krijgen.

Tijdens de eerste 100-dagen zal ik u als raadsleden en wethouders bevragen op waar u trots op bent, waar u uitdagingen voor de stad(gemeente), voor uzelf en voor mij ziet liggen. Wie mij kent weet dat ik er ook vooral op uit zal gaan, in gesprek met de inwoners die Harderwijk en Hierden als gemeenschappen maken wat ze zijn. Neem mij vooral mee in wat u beweegt, wat u dwars zit of wat u trots maakt en vergeet niet de viermomenten! 

Vanaf maandag zal ik in Harderwijk gaan wonen. Mijn vrouw en onze kinderen komen na de zomervakantie ook deze kant op. Wij hebben er erg veel zin in onderdeel van uw stad te mogen worden. U zult ons tegenkomen bij de voetbal, de zwemles, op het schoolplein en in de kerk, kortom voldoende manieren om snel de weg te zullen vinden in het mooie Harderwijk. Tjarda jou wil ik bedanken voor de ruimte die je me geeft deze stap te maken en de wijze waarop jij achter de keuze voor een ander leven staat. Jouw liefde en trouw zijn geweldig om steeds op terug te mogen vallen.

Eibert den Herder, zoon van een binnenvaartschipper, die voer op Amsterdam, voer op het schip Vertrouwen. Dank dat u mij als Amsterdammer het vertrouwen en de verantwoordelijkheid geeft om uw stuurman te mogen zijn.

Allen heel hartelijk dank voor uw komst. Uw aanwezigheid, berichten, bloemen en gebeden waardeer ik zeer. Ik wil alle inwoners danken voor het welkom tot nu toe. Warm en hartelijk, dit geeft mij vertrouwen in een mooie toekomst. Een toekomst waarbij op een vastberaden, heldhaftige en barmhartige wijze gewerkt wordt aan een open, ontspannen en ondernemend Harderwijk. Dank u wel

Voordracht voor burgemeesterschap gemeente Harderwijk

Vanavond heeft de gemeenteraad van Harderwijk en Hierden besloten mij unaniem voor te dragen bij de Kroon voor het ambt van burgemeester in Harderwijk en Hierden. Wat een voorrecht en eer!
Harderwijk is voor mij geen onbekend terrein. Als kind kwam ik hier al genieten van de schepen, vis eten en nog vele andere dingen.

Afgelopen zomer hebben we de kinderen laten kennismaken met de gemeente. Zwemmen bij het Rietgorsstrand, en poedelen bij de fontein op de Vischmarkt. Dit smaakte naar meer.

Vanavond kwam er na de openbare raadsvergadering een stroom aan reacties binnen. Hartverwarmend dat je meteen kunt rekenen op zo'n warm onthaal, maar ook bijzondere woorden van mensen die we achter zullen laten in Amsterdam.
We zien erg uit naar onze komst in Harderwijk, maar dat is natuurlijk niet aan mij, maar aan de Kroon op dit moment.

Persbericht gemeente Harderwijk
Openbare raadsvergadering van gemeenteraad Harderwijk met bekendmaking

Sinterklaasintocht Tuindorp Oostzaan 2012

Ook dit jaar is de intocht van Sinterklaas weer een groot succes. Wanneer ik samen met onze dochter om half tien aan kom lopen zijn de Pieten van de Pietenband als druk aan het oefenen. De Pieten laten onze dochter hun busje zien en ze mag daarna mee dansen. Welk kind wil dat nu niet?

Gelukkig loopt het terrein steeds voller. Heel veel kinderen hebben ook dit jaar de weg weer gevonden. Als spreekstalmeester mag ik samen met de Pieten de kinderen warm laten draaien voor de komst van de stoomboot. Hard oefenen we de liedjes en zelfs politieagent Dennis danst even mee met de Pieten.  Om half elf komt langzaam de boot aangevaren.  Samen met Jaiden en Quinty sta ik natuurlijk direct klaar bij de steiger om alle kinderen te melden wat er te zien is en hem een warm onthaal te geven. Sint is zoals altijd weer even enthousiast en neemt de tijd om elk kind de hand te drukken, de tekening aan te pakken en begint daarna aan zijn rondtoer van Tuindorp naar de Molenwijk, Mercuriusplein en uiteindelijk Zonneplein, met een groots feest in het Zonnehuis.

Er leuk vind ik dit jaar ook het Mercuriusplein. Sint heeft hier net iets meer tijd voor alle kinderen en de winkeliers laten zich hier van hun beste kant zien. De slager heeft lekkere broodjes rookworst en erwtensoep. De Pieten geven ware concerten etc.

 

We mogen blij zijn met zoveel vrijwilligers die het Sinterklaascomité Tuindorp Oostzaan ook dit jaar kon inzetten en ook de sponsors en politie bedankt voor de manier waarop we deze 73e intocht mochten vieren!

 

 

 

 

Politiek Café over de Kennisstad Amsterdam

Terwijl bovenin de Schreierstoren de nieuwe Beaujolaisproeverij plaatsvindt, komt elders in de toren CDA Amsterdam bij elkaar. De zaal is flink vol en de sprekers Paul Doop en Pieter Gerrit Kroeger nemen de gasten mee over enerzijds Amsterdam Kennisstad en anderzijds de toekomst van het CDA in de urbane gebieden.

 

Het eerste deel over de kennisstad laat met name Paul Doop, voorzitter Raad van Bestuur van de UvA en HvA, de kansen zien die in Amsterdam liggen. Met name de kracht van twee universiteiten, twee academische ziekenhuizen en de hogescholen moeten we niet onderschatten. Toch is de stad ook kwetsbaar, wanneer we kijken naar de focus die in het verleden op de financiële sector is gelegd. Dilemma wat naar voren komt is in hoeverre je wetenschappelijk onderzoek kunt laten sponsoren door het bedrijfsleven.

 

Na de pauze neemt Pieter Gerrit Kroeger, CDA Trendwatcher en journalist, de leden mee in de laatste verkiezingsuitslagen van september 2012. Het wordt een ware marteling, waarbij je hoopt dat ie uiteindelijk eindigt met een "en ze leefden nog lang en gelukkig". Dit einde komt er niet. Het CDA wordt vooral uitgedaagd in te zien dat er iets wezenlijk moet veranderen om de aansluiting met de kiezer weer terug te krijgen. We moeten niet alleen de taal van de hedendaagse kiezer leren verstaan, maar ook beseffen waar we de nadruk op moeten leggen in ons verhaal. De kiezer krijg je niet terug met marketing, maar vooral met je boodschap. Deze ontstaat niet door te zenden, maar door daadwerkelijke verdieping in de samenleving.

 

Als voorzitter van CDA-Amsterdam voel ik me aangesproken deze opdracht op te pakken. Zeker met de laatste peilingen in het achterhoofd is er voor het CDA in Amsterdam nog een lange weg te gaan. Nu is het zaak om niet halverwege die weg te gaan zitten, maar juist een slok water te nemen en door te gaan.

 

CDA Amsterdam

 

CDA blij met subsidie voor restauratie 11 monumenten

De inspanning van het CDA  Noord-Holland om de restauratie van een aantal monumenten mogelijk te maken, is beloond. Verschillende monumenten krijgen met provinciaal geld de kans om restauraties uit te voeren en de toegankelijkheid van het monument te verbeteren. Het verlenen van de extra subsidie maakt onderdeel uit van een reeks versnellingsmaatregelen om de regionale economie te stimuleren.

Het gaat om de volgende monumenten en subsidiebedragen:
• Boomkerk – Amsterdam (200.000 euro)
• Uitkijkpunt Leyduin – Vogelenzang (50.000 euro)
• Orgel Jerusalemkerk – Amsterdam (65.000 euro)
• Molen de Nachtegaal – Beemster (210.000 euro)
• Keizersgrachtkerk – Amsterdam (35.000 euro)
• Westerkerk – Amsterdam (300.000 euro)
• Waddenkerk – Texel (55.000 euro)
• Doopsgezinde Vermaning – Krommenie (5378 euro)
• Koorhek Laurenskerk- Alkmaar (59.000 euro)
• Grote Kerk – Oostzaan (42.000 euro)
• St Bavo – Haarlem (750.000 euro)

Het CDA Noord-Holland zet zich al jaren restauraties van monumenten mogelijk te maken. Vanaf het Jaar van het Religieus Erfgoed, 2008, heeft de provincie Noord- Holland subsidie bijdragen geleverd aan de restauratie van diverse kerken in Noord- Holland. Daarnaast hebben andere monumenten, musea en archieven via de zogenoemde TWINH regeling geld gekregen om de toegankelijkheid voor het publiek te verbeteren. Ook de genoemde monumenten krijgen hier nu geld voor.
Meino Schraal: “Het is een goede zaak dat er, juist in deze tijd, ruimte is gevonden voor de restauratie van monumenten. Er is minder werk in de bouw; de bouwbedrijven zullen daarom blij zijn met het werk aan de monumenten. Bovendien zijn het aanbieden van leerwerktrajecten een voorwaarde voor het krijgen van de subsidie. Op deze manier krijgen jonge mensen de kans om het restauratiewerk te leren.”

Dank Meino voor je inzet!!

CDA Noord-Holland

Sint Maarten

Wat is Sint Maarten toch een geweldig feest! Elk jaar is het in Amsterdam-Noord op de scholen al een week onrustig. Druk worden op de basisscholen lampionnen gemaakt, liedjes geoefend en proefgelopen.

Gelukkig is het dan eindelijk 11 november. Het is nog maar net donker wanneer wij warm aangekleed met lampionnen en grote tassen de straat op gaan. Hard zingen en overal aanbellen. Overal op straat zijn kinderen. Wat een leuk feest toch, waarin we weer eens ontdekken wie er allemaal om ons heen wonen. Hoogtepunt is natuurlijk met zijn allen naar het Zonneplein, waar bakkerij Isken klaar staat met voor elk kind een speculaaspop.

Thuis aangekomen wordt alle snoep over de tafel uitgespreid. Glunderende gezichten vol trots over de opbrengst. Papa mag de lions op eten, zeker niet verkeerd. Samen genieten we nog even na van dit feest, wat we zeker wel cultureel erfgoed mogen noemen.

Kunst en Keerkringpark

Wat kunst is, is zeer persoonlijk. Zondag heb ik met mijn zonen weer eens een fietstocht door het havengebied van NDSM gemaakt. Bij het Keerkringpark zijn we even gestopt. Mijn oudste zoon vroeg mij wat die scheve palen daar toch doen. Ik heb hem geprobeerd uit te leggen dat het kunst is. Ze leiden je naar het water, als ware het bomen. Hij vond dat in een park vooral echte bomen moeten staan. Een glimlach kon ik niet onderdrukken. Tijdens mijn wethouderschap ben ik hier regelmatig geweest en heb ik ook de discussie mogen voeren over de aanwezigheid van bomen, de betekenis van de kunst etc. Hoe het Keerkringpark ervaren wordt is een kwestie van smaak. Over één ding zijn we het allemaal eens: het uitzicht over het IJ vanuit het park is geweldig.

Sport als levensles

Sport als levensles

Wanneer ik met onze zoon Finn mee ga naar de trainingen en wedstrijden van OSV F5 zie ik elke keer weer in waarom het zo belangrijk is dat kinderen lid worden van een sportvereniging. Naast dat buiten zijn en bewegen erg gezond is, leren kinderen met een goede coach de essentie van het leven.
Coach Ralph Verwer laat zien hoe belangrijk het is om te ontdekken wat je zelf kunt, te zien wat de meerwaarde is van samenwerking en weet met een zeer positieve benadering van de kinderen te werken aan een stukje zelfvertrouwen bij de kinderen.

Een van mijn medewerkers heeft als afstudeeronderzoek voor Wassenaar bekeken wat een sporter kost. Het is interessant om de vergelijking tussen sporten en verenigingen te zien. Verder ook belangrijk om te kijken wat sport mag kosten. Voor mij is belangrijk dat sport gezien wordt als essentiele investering in levens van mensen, waar ze ontdekken wie ze zijn kunnen en hoe ze in relatie staan tot de ander. Dank Ralph voor al je inzet voor mijn zoon en in jou bedank ik al die anderen die zich wekelijks als vrijwilliger inzetten om via sport vele kinderen zo veel plezier en levenslessen te meegeven.

Met gezin naar het bos

 

Het bos in

Wat is het toch heerlijk om met elkaar te genieten van de natuur. Tijdens de herfstvakantie hebben we samen met de kinderen een ware ontdekkingstocht gemaakt door het bos. Op zoek naar paddestoelen, eikels, dennenappels etc. Bomentikkertje doen en met de buggy op survival door de modder. Op zo'n moment besef ik weer hoe rijk gezegend ik ben. Hoewel we het W.H. Vliegenbos in de buurt is, kan dit natuurlijk niet tippen aan de bossen in het Vechtdal of op de Veluwe.

 

Waterfrontontwikkeling Amsterdam-Noord

Elke keer wanneer ik op de pont sta denk ik met genoegen terug aan mijn periode in het stadsdeelbestuur van Amsterdam-Noord. Wat is er veel gebeurd in die tijd en wat worden nu steeds meer resultaten zichtbaar uit die periode. Naast de komst van HEMA, MTV en VNU is EYE (filmmuseum) toch wel echt de blikvanger van Noord geworden.

Trots mogen we zijn als stad en als stadsdeel, dat de waterfrontontwikkeling ondanks de economisch mindere tijd, toch zo goed gaat. Blij ben ik ook met de komst van de vele nieuwe culturele initiatieven en horeca, die het leven zoveel aangenamer maken.

 Noord verkoopt zichzelf momenteel als gebied waar ambitie en lef worden beloond. Ik ben heel benieuwd hoe de NDSM-Werf, Tolhuistuin, Buiksloterham en Shell-toren (Overhoeks) er over 10 jaar uitzien. Ik hoop dat het blijvende plekken in de stad mogen zijn, waar creativiteit en lef gewaardeerd worden.

In welke stad willen we leven?

Verder na de verkiezingen

Op dit moment komen de eerste berichten van het Herfstakkoord langzaam binnen. Met dubbele gevoelens kijk ik naar de berichtgeving. Enerzijds lijkt het me goed voor ons land dat een kabinetsformatie voortvarend wordt opgepakt, anderzijds zit ik nog steeds met een kater over de uitkomst voor ons eigen CDA. In Amsterdam kleiner geworden dan de Partij van de Dieren, kunnen we niet anders dan de balans opmaken.

Tijdens een vol politiekcafé van 20 september nam het kersverse Kamerlid Mona Keijzer ons als afdeling mee in de campagneperiode en haar kijk op de verkiezingsuitslag. De dreun is twee keer op rij fors geweest. Te fors om nu alleen maar voor uit te kijken. Mona geeft aan dat veel bezinning al heeft plaatsgevonden en het verhaal staat. De kiezer heeft dat echter nog niet gezien. Werk aan de winkel om ons Amsterdam hier in mee te nemen. Worstelend met de vraag hoe dit op te pakken vervolgden we de discussie.

Ad van Nieuwpoort (rechts) en Ruben van Zwieten in de Thomaskerk

Foto: Dingena Mol

Deze discussie werd in mijn optiek vervolgd tijdens het bezoek met onze CDA kerkcommissie aan de Thomaskerk. Door de voorgangers Ad van Nieuwpoort en Ruben van Zwieten werden we aangezet niet alleen bezig te zijn met nadenken in commissies over hoe de kiezer weer terug te halen binnen het CDA. Zij moedigen ons aan vooral na te denken over welk verhaal wij hebben voor ons land. Een oprecht verhaal, wat herkenbaar is voor het CDA. Natuurlijk wil iedereen een gezonde economie en meer werkgelegenheid. Maar we doet er iets aan de “loonslaven” van 2012. De hoger opgeleiden die steeds meer moeten werken om mee te kunnen in hun baan, die achtervolgd worden door hun smartphone en een soort bezit zijn geworden van het bedrijf dat verwacht dat ook het weekend werktijd wordt. Zij riepen het CDA op hier iets aan te doen, aan de partij die moet opkomen voor het stellen van de vraag in welke wereld willen wij leven?

Dezelfde vraag heb ik eerder CDA-raadslid Patricia Wouda horen stellen in het kader van de koopzondagdiscussie en de doorstotende 24-uurseconomie. Na het stellen van de vraag viel de raad in Noord even stil. Waar zijn we mee bezig en hoe willen we hier eigenlijk in staan. De bal is blijven liggen, maar ik denk dat in het pleidooi van Van Zwieten en Nieuwpoort een kern van waarheid zit.

Onze fractievoorzitter pakt dit op door het stedelijk prostitutiebeleid ter discussie te stellen. Wie komt er op voor de vrouwen die er tegen hun wil zitten en er elke avond verkracht worden? Tot voor kort maakte het gemeentebestuur er zelfs reclame voor

Laten wij in deze stad, de provincie en ook landelijk de wezenlijke vragen oppakken. Nadenken in welke wereld wij willen leven. Vanuit die gedachte dienen we de politiek te bedrijven. Te zoeken naar ons verhaal. Moeten we altijd gaan voor economische groei, of durven we ook te zeggen dat die groei niet ten koste mag gaan van alles. Ik weet dat ik nu vooral vragen benoem, maar ik denk dat we hier niet omheen kunnen.

Op weg naar de gemeenteraadsverkiezingen zullen we de aanmoediging oppakken. Tijdens een politiekcafé willen we als CDA Amsterdam samen met leden, maar vooral ook met de stad, stil staan bij de essentie van onze partij in de stad. Ons verhaal en vooral de vraag waar baseren we ons verhaal op en waar leidt het verhaal toe. Tuurlijk is meer kiezer een wens voor 2014, maar het verschil maken door aandacht te vragen door essentiële onderwerpen ter discussie te stellen. 

Verkiezingen

Samen met onze Noord-Hollandse campagne-leider Martje Postma op pad. In Amsterdam wordt door het campagneteam hard gewerkt om een duidelijk CDA geluid neer te zetten. We hebben vele landelijke gezichten mogen verwelkomen als Eddy van Hijum, David Ensber, Bernard Schermers, Pieter Omtzigt, drie keer Mona Keijzer en natuurlijk Sybrand van Haersma Buma.

Amsterdam is een stad waarin we ervaren dat er een dringende behoefte is naar oplossingen vanuit het midden. Hoewel PvdA en VVD hier altijd veel stemmen weten te krijgen hopen wij met ons eigen geluid ook de nodige kiezers aan ons te binden.

beste lezers,
via twitter probeer ik je mee te nemen in waar ik mee bezig ben. Dit betekent dat deze weblog slechts beperkt aangevuld zal worden.

Op Marken naar de speeltuin

Op Marken naar de speeltuin Op Goede Vrijdag hebben we met de kinderen een bezoekje aan Marken gebracht. Mona Keijzer attendeerde me er terecht op dat ik niet in Marken maar op Marken ben geweest. Het blijft wennen dat de auto bij het begin van het dorp moet achterblijven, maar de wandeling zorgt er voor dat je alles wat beter in je op kunt nemen.

De kinderen bepaalden de route. Ze vonden het heel bijzonder dat hier vroeger delen konden overstromen en dat Marken een eiland is geweest. Finn snapte niet goed dat we in Amsterdam wonen. Hier kun je heerlijk spelen ook op straat. Mooi die beleving van een kind. Na het passeren van de NH kerk en het Trefpunt komen we bij een ander stukje Marken met jaren ‘70 bouw. Maar wat daar vooral in de smaak is gevallen is de speeltuin. Mooi om te zien dat actieve buurtbewoners een speeltuinvereniging vormen en ondersteund door de gemeente hier zorgen dat alle kinderen, ook die van ons, het prima naar hun zin kunnen hebben. Precies de juiste toestellen, vast door ouders met ervaring uitgezocht. Na het eten van een visje in de haven kunnen we weer huiswaarts Pasen tegemoet.

Creativiteit gemeenten nodig voor Jeugdzorg, AWBZ en WWNV

Decentralisaties Jeugdzorg, AWBZ en Wet Werken Naar Vermogen vragen aandacht gemeenten
Binnen gemeentelijk Nederland staat de komende tijd op het gebied van sociale zaken en welzijn veel te gebeuren. Veel gemeenten beraden zich op de wijze waarop ze de opgaven zullen oppakken.

foto: www.ptts-support.nl


De taken van de jeugdzorg komen grotendeels naar de gemeenten toe. Dit betekent meer taken en verantwoordelijkheden. Een overgang van recht op zorg naar zorgplicht en een werkwijze die moet voorkomen dat jongeren en gezinnen om hen heen van het kastje naar de muur worden gestuurd, maar door goed afgestemde zorg verder geholpen wordt. De gemeente moet dan wel alles goed op orde hebben, anders wordt de zo gepromote zorgketen niets omvattend.

Voor Wassenaar ben ik nu bezig om die vertaalslag te maken. Samen met Voorschoten werken aan één stelsel voor de decentralisaties van jeugdzorg, AWBZ en wet werken naar vermogen. Eén stelsel van toegang, informatie en hulp. Een uitdaging.
Veel gemeenten tuigen hun huidige stelsel op. Hierdoor verandert er op korte termijn niet veel, maar dit is op de lange termijn financieel niet houdbaar. Met de decentralisaties komt ook een bezuinigingsopgave mee. De gemeenten moeten met minder geld net zoveel doen als dat Rijk en provincie deden. Dit vraagt om een creatieve oplossing die recht doet aan cliënt en belastingbetaler.

Ook in Amsterdam wordt hieraan gewerkt. Aangezien het hier om veel grotere aantallen gaat dan in Wassenaar is hier veel makkelijker in te kopen. Kleinere gemeenten ontkomen niet aan samenwerking. Alleen de vraag wegzetten is naïef en komt de klant niet ten goede. Voor twee cliënten zorg inkopen is duur, voor 40 levert al veel meer schaalvoordeel op. Dit vraagt nog veel denkwerk in hoog tempo. Op 1 januari komen de 1e nieuwe klanten AWBZ al.

Opening Elthetokerk door minister Liesbeth Spies

Opening Elthetokerk groot feest

Op 9 maart 2012 is het dan zover. Eindelijk wordt het Eltheto-complex officieel geopend. De vlaggen wapperen, de tafels gedekt, vrijwilligers getraind en iedereen klaar voor het grote moment. Bij mezelf merk ik dat het niet alleen een opening van een gebouw is, maar ook een afsluiting van een drukke, inspirerend, maar soms ook emotionele periode. Al vanaf 1997 ben ik gemeentelid en zie dat de kerk op veel fronten is veranderd. We hadden toen geen geld, beperkt leden, geen actieve voorganger en het enige wat restte was geloof. Gelukkig was er geloof, anders waren de deuren al lang gesloten. Toen waren we met 35 mensen en nu met minimaal 100 betrokken mensen aanwezig in Amsterdam-Oost. Vanaf 2004 praten Ronnie Pater, Theo Groenewoud en ik over dromen voor de Indische Buurt en de mogelijkheden van de kerk hierin. Die droom gaat verder dan een gebouw, maar gaat vooral over wat we willen bereiken met dat gebouwen. Dienend aanwezig zijn in de buurt, laagdrempelig en actief. We merken dat de kerk groeit en in 2006 wordt de visie door de toenmalige voorzitter opgeschreven. Missionaire gemeente voor de wijk en speciaal voor kinderen.

Vanaf 2006 is alles in een stroomversnelling gegaan. Samen met Jan Putters ben ik in de stuurgroep renovatie gestapt. Een project van 3,5 miljoen euro, bestaande uit een leefgemeenschap met 15 woningen, een restaurant voor iedere beurs, een spelinloop, kantoorunits en een kerkzaal die tevens geschikt is voor exposities en gebruik voor buurtactiviteiten. De periode van fondsenwerving breekt aan. Maar het is gelukt. De investeringen zijn gedaan en sinds januari 2011 is gerenoveerd. Uren achtereen gebeld, gemaild, bezoekjes afgelegd etc., om project rond te krijgen, af te stemmen etc. Tot aan kleurgebruik en meubilair betrokken en dan is het zover: de opening. Op 9 maart staan we met elkaar in een geheel vernieuwd gebouw. Het oude is niet meer te herkennen.

De openingshandeling wordt verricht door minister Liesbeth Spies van Binnenlandse Zaken. Ik ken haar nog goed vanuit mijn periode als wethouder. Zij had toen Amsterdam-Noord als adoptiegebied. Leuk haar nu als minister te mogen ontvangen. Ze accentueert het belang van actieve kerken in de samenleving. Ook Fatima Elatik spreekt. Als stadsdeelvoorzitter roept ze iedereen op de opstandige Jezus te zien als voorbeeld en vraagt aan het einde van haar speech of ze ook lid mag worden van de kerkgemeente. Nu staat er een gebouw met alles er op en er aan, nu is het geloven, hopen en werken aan het uitkomen van de droom. Eén ding is zeker. Het is nu al toegankelijker dan ooit en de reacties zijn overweldigend positief. Een parel voor de Indische Buurt.

Amsterdam kleurt groen

Column geschreven voor Amsterdams Peil, ledenblad van CDA Amsterdam De stad kleurt groen

Het lijkt al weer lang geleden dat we met elkaar bij de nieuwjaarsreceptie stonden. Onze gesprekken gingen over terug naar de stad, komen tot meer leden en meer kiezers, maar vooral terug naar het gesprek met die potentiële kiezer. Om dit te bereiken hebben we verschillende manieren bedacht. Zelf ben ik aanwezig geweest bij een salongesprek met een aantal ouders van jonge kinderen. Met elkaar spraken we over de stad, de mooie en minder mooie kanten en die dingen waar je als ouders tegenaan loopt. Dit gesprek met vooral niet leden werd door mij ervaren als een verrijking voor ons als CDA. Horen waar we onze prioriteiten moeten leggen, maar ook bemerken dat we zeker met ons verhaal aansluiten bij hun wereld. Veel leden zijn actief in vrijwilligerswerk bij verenigingen en organisaties. Ik ben sinds lange tijd actief betrokken bij de renovatie van de Elthetokerk in de Indische Buurt. Afgelopen vrijdag mocht ik onze CDA-minister Liesbeth Spies ontvangen om dit pand te openen. Ook bij dit project is gekeken naar wie is onze doelgroep en in hoeverre sluiten de visie en vorm nog aan bij de wereld van deze doelgroep. Hier is een kerk geopend, waarin tevens een restaurant en spelinloop zijn gevestigd. Met lef kiezen voor een nieuwe vorm van kerk zijn, zonder de kracht van het verhaal uit het oog te verliezen. < Ook wij zitten in een soortgelijke situatie. We spreken met elkaar over de uitkomsten van het Strategisch Beraad. We bereiden resoluties voor en kijken in hoeverre de woorden aansluiten bij een stad als Amsterdam. Uw ervaringen uit uw werk als vrijwilliger in de stad is waardevol voor ons CDA geluid. U hoort vaak als eerste wat er wel en niet goed gaat in de wijk. Schroom niet om ons verhaal te toetsen aan die werkelijkheid. Onze fractie is voortdurend bezig om actief in te spelen op onderwerpen die zij belangrijk achten. Ook in de stadsdelen wordt hard gewerkt. Nu we weten dat deze straks ophouden te bestaan staan we voor een nieuwe vraag. Hoe blijven we present in de wijken en welke vorm moet er komen om de bewoners een stem te laten houden in wat in de stad speelt. De raad mag niet de binding met de stad verliezen. Als bestuur zullen we voor u een avond organiseren waarin we over die aanwezigheid in de stad in relatie tot het opheffen van de stadsdelen zullen spreken. Wilt u die avond mee organiseren of heeft u hier al uitgesproken ideeën over dan hoor ik het graag. We zijn een kleine partij, maar wanneer we met elkaar de schouders er onder zetten, samen luisteren naar wat nodig is in de stad en het CDA present laten zijn in uw vereniging, club etc. , dan kunnen we voor elkaar krijgen dat die stad straks wat groener kleurt. Samen strijden voor die vier zetels. Mag ik rekenen op uw steun? Hartelijke groet, Harm-Jan van Schaik

Ledenraadslid Harm-Jan van Schaik - Rabobank Amsterdam