Politiek Café over de Kennisstad Amsterdam

Terwijl bovenin de Schreierstoren de nieuwe Beaujolaisproeverij plaatsvindt, komt elders in de toren CDA Amsterdam bij elkaar. De zaal is flink vol en de sprekers Paul Doop en Pieter Gerrit Kroeger nemen de gasten mee over enerzijds Amsterdam Kennisstad en anderzijds de toekomst van het CDA in de urbane gebieden.

 

Het eerste deel over de kennisstad laat met name Paul Doop, voorzitter Raad van Bestuur van de UvA en HvA, de kansen zien die in Amsterdam liggen. Met name de kracht van twee universiteiten, twee academische ziekenhuizen en de hogescholen moeten we niet onderschatten. Toch is de stad ook kwetsbaar, wanneer we kijken naar de focus die in het verleden op de financiële sector is gelegd. Dilemma wat naar voren komt is in hoeverre je wetenschappelijk onderzoek kunt laten sponsoren door het bedrijfsleven.

 

Na de pauze neemt Pieter Gerrit Kroeger, CDA Trendwatcher en journalist, de leden mee in de laatste verkiezingsuitslagen van september 2012. Het wordt een ware marteling, waarbij je hoopt dat ie uiteindelijk eindigt met een "en ze leefden nog lang en gelukkig". Dit einde komt er niet. Het CDA wordt vooral uitgedaagd in te zien dat er iets wezenlijk moet veranderen om de aansluiting met de kiezer weer terug te krijgen. We moeten niet alleen de taal van de hedendaagse kiezer leren verstaan, maar ook beseffen waar we de nadruk op moeten leggen in ons verhaal. De kiezer krijg je niet terug met marketing, maar vooral met je boodschap. Deze ontstaat niet door te zenden, maar door daadwerkelijke verdieping in de samenleving.

 

Als voorzitter van CDA-Amsterdam voel ik me aangesproken deze opdracht op te pakken. Zeker met de laatste peilingen in het achterhoofd is er voor het CDA in Amsterdam nog een lange weg te gaan. Nu is het zaak om niet halverwege die weg te gaan zitten, maar juist een slok water te nemen en door te gaan.

 

CDA Amsterdam

 

CDA blij met subsidie voor restauratie 11 monumenten

De inspanning van het CDA  Noord-Holland om de restauratie van een aantal monumenten mogelijk te maken, is beloond. Verschillende monumenten krijgen met provinciaal geld de kans om restauraties uit te voeren en de toegankelijkheid van het monument te verbeteren. Het verlenen van de extra subsidie maakt onderdeel uit van een reeks versnellingsmaatregelen om de regionale economie te stimuleren.

Het gaat om de volgende monumenten en subsidiebedragen:
• Boomkerk – Amsterdam (200.000 euro)
• Uitkijkpunt Leyduin – Vogelenzang (50.000 euro)
• Orgel Jerusalemkerk – Amsterdam (65.000 euro)
• Molen de Nachtegaal – Beemster (210.000 euro)
• Keizersgrachtkerk – Amsterdam (35.000 euro)
• Westerkerk – Amsterdam (300.000 euro)
• Waddenkerk – Texel (55.000 euro)
• Doopsgezinde Vermaning – Krommenie (5378 euro)
• Koorhek Laurenskerk- Alkmaar (59.000 euro)
• Grote Kerk – Oostzaan (42.000 euro)
• St Bavo – Haarlem (750.000 euro)

Het CDA Noord-Holland zet zich al jaren restauraties van monumenten mogelijk te maken. Vanaf het Jaar van het Religieus Erfgoed, 2008, heeft de provincie Noord- Holland subsidie bijdragen geleverd aan de restauratie van diverse kerken in Noord- Holland. Daarnaast hebben andere monumenten, musea en archieven via de zogenoemde TWINH regeling geld gekregen om de toegankelijkheid voor het publiek te verbeteren. Ook de genoemde monumenten krijgen hier nu geld voor.
Meino Schraal: “Het is een goede zaak dat er, juist in deze tijd, ruimte is gevonden voor de restauratie van monumenten. Er is minder werk in de bouw; de bouwbedrijven zullen daarom blij zijn met het werk aan de monumenten. Bovendien zijn het aanbieden van leerwerktrajecten een voorwaarde voor het krijgen van de subsidie. Op deze manier krijgen jonge mensen de kans om het restauratiewerk te leren.”

Dank Meino voor je inzet!!

CDA Noord-Holland

Sint Maarten

Wat is Sint Maarten toch een geweldig feest! Elk jaar is het in Amsterdam-Noord op de scholen al een week onrustig. Druk worden op de basisscholen lampionnen gemaakt, liedjes geoefend en proefgelopen.

Gelukkig is het dan eindelijk 11 november. Het is nog maar net donker wanneer wij warm aangekleed met lampionnen en grote tassen de straat op gaan. Hard zingen en overal aanbellen. Overal op straat zijn kinderen. Wat een leuk feest toch, waarin we weer eens ontdekken wie er allemaal om ons heen wonen. Hoogtepunt is natuurlijk met zijn allen naar het Zonneplein, waar bakkerij Isken klaar staat met voor elk kind een speculaaspop.

Thuis aangekomen wordt alle snoep over de tafel uitgespreid. Glunderende gezichten vol trots over de opbrengst. Papa mag de lions op eten, zeker niet verkeerd. Samen genieten we nog even na van dit feest, wat we zeker wel cultureel erfgoed mogen noemen.

Kunst en Keerkringpark

Wat kunst is, is zeer persoonlijk. Zondag heb ik met mijn zonen weer eens een fietstocht door het havengebied van NDSM gemaakt. Bij het Keerkringpark zijn we even gestopt. Mijn oudste zoon vroeg mij wat die scheve palen daar toch doen. Ik heb hem geprobeerd uit te leggen dat het kunst is. Ze leiden je naar het water, als ware het bomen. Hij vond dat in een park vooral echte bomen moeten staan. Een glimlach kon ik niet onderdrukken. Tijdens mijn wethouderschap ben ik hier regelmatig geweest en heb ik ook de discussie mogen voeren over de aanwezigheid van bomen, de betekenis van de kunst etc. Hoe het Keerkringpark ervaren wordt is een kwestie van smaak. Over één ding zijn we het allemaal eens: het uitzicht over het IJ vanuit het park is geweldig.

Sport als levensles

Sport als levensles

Wanneer ik met onze zoon Finn mee ga naar de trainingen en wedstrijden van OSV F5 zie ik elke keer weer in waarom het zo belangrijk is dat kinderen lid worden van een sportvereniging. Naast dat buiten zijn en bewegen erg gezond is, leren kinderen met een goede coach de essentie van het leven.
Coach Ralph Verwer laat zien hoe belangrijk het is om te ontdekken wat je zelf kunt, te zien wat de meerwaarde is van samenwerking en weet met een zeer positieve benadering van de kinderen te werken aan een stukje zelfvertrouwen bij de kinderen.

Een van mijn medewerkers heeft als afstudeeronderzoek voor Wassenaar bekeken wat een sporter kost. Het is interessant om de vergelijking tussen sporten en verenigingen te zien. Verder ook belangrijk om te kijken wat sport mag kosten. Voor mij is belangrijk dat sport gezien wordt als essentiele investering in levens van mensen, waar ze ontdekken wie ze zijn kunnen en hoe ze in relatie staan tot de ander. Dank Ralph voor al je inzet voor mijn zoon en in jou bedank ik al die anderen die zich wekelijks als vrijwilliger inzetten om via sport vele kinderen zo veel plezier en levenslessen te meegeven.

Met gezin naar het bos

 

Het bos in

Wat is het toch heerlijk om met elkaar te genieten van de natuur. Tijdens de herfstvakantie hebben we samen met de kinderen een ware ontdekkingstocht gemaakt door het bos. Op zoek naar paddestoelen, eikels, dennenappels etc. Bomentikkertje doen en met de buggy op survival door de modder. Op zo'n moment besef ik weer hoe rijk gezegend ik ben. Hoewel we het W.H. Vliegenbos in de buurt is, kan dit natuurlijk niet tippen aan de bossen in het Vechtdal of op de Veluwe.

 

Waterfrontontwikkeling Amsterdam-Noord

Elke keer wanneer ik op de pont sta denk ik met genoegen terug aan mijn periode in het stadsdeelbestuur van Amsterdam-Noord. Wat is er veel gebeurd in die tijd en wat worden nu steeds meer resultaten zichtbaar uit die periode. Naast de komst van HEMA, MTV en VNU is EYE (filmmuseum) toch wel echt de blikvanger van Noord geworden.

Trots mogen we zijn als stad en als stadsdeel, dat de waterfrontontwikkeling ondanks de economisch mindere tijd, toch zo goed gaat. Blij ben ik ook met de komst van de vele nieuwe culturele initiatieven en horeca, die het leven zoveel aangenamer maken.

 Noord verkoopt zichzelf momenteel als gebied waar ambitie en lef worden beloond. Ik ben heel benieuwd hoe de NDSM-Werf, Tolhuistuin, Buiksloterham en Shell-toren (Overhoeks) er over 10 jaar uitzien. Ik hoop dat het blijvende plekken in de stad mogen zijn, waar creativiteit en lef gewaardeerd worden.

In welke stad willen we leven?

Verder na de verkiezingen

Op dit moment komen de eerste berichten van het Herfstakkoord langzaam binnen. Met dubbele gevoelens kijk ik naar de berichtgeving. Enerzijds lijkt het me goed voor ons land dat een kabinetsformatie voortvarend wordt opgepakt, anderzijds zit ik nog steeds met een kater over de uitkomst voor ons eigen CDA. In Amsterdam kleiner geworden dan de Partij van de Dieren, kunnen we niet anders dan de balans opmaken.

Tijdens een vol politiekcafé van 20 september nam het kersverse Kamerlid Mona Keijzer ons als afdeling mee in de campagneperiode en haar kijk op de verkiezingsuitslag. De dreun is twee keer op rij fors geweest. Te fors om nu alleen maar voor uit te kijken. Mona geeft aan dat veel bezinning al heeft plaatsgevonden en het verhaal staat. De kiezer heeft dat echter nog niet gezien. Werk aan de winkel om ons Amsterdam hier in mee te nemen. Worstelend met de vraag hoe dit op te pakken vervolgden we de discussie.

Ad van Nieuwpoort (rechts) en Ruben van Zwieten in de Thomaskerk

Foto: Dingena Mol

Deze discussie werd in mijn optiek vervolgd tijdens het bezoek met onze CDA kerkcommissie aan de Thomaskerk. Door de voorgangers Ad van Nieuwpoort en Ruben van Zwieten werden we aangezet niet alleen bezig te zijn met nadenken in commissies over hoe de kiezer weer terug te halen binnen het CDA. Zij moedigen ons aan vooral na te denken over welk verhaal wij hebben voor ons land. Een oprecht verhaal, wat herkenbaar is voor het CDA. Natuurlijk wil iedereen een gezonde economie en meer werkgelegenheid. Maar we doet er iets aan de “loonslaven” van 2012. De hoger opgeleiden die steeds meer moeten werken om mee te kunnen in hun baan, die achtervolgd worden door hun smartphone en een soort bezit zijn geworden van het bedrijf dat verwacht dat ook het weekend werktijd wordt. Zij riepen het CDA op hier iets aan te doen, aan de partij die moet opkomen voor het stellen van de vraag in welke wereld willen wij leven?

Dezelfde vraag heb ik eerder CDA-raadslid Patricia Wouda horen stellen in het kader van de koopzondagdiscussie en de doorstotende 24-uurseconomie. Na het stellen van de vraag viel de raad in Noord even stil. Waar zijn we mee bezig en hoe willen we hier eigenlijk in staan. De bal is blijven liggen, maar ik denk dat in het pleidooi van Van Zwieten en Nieuwpoort een kern van waarheid zit.

Onze fractievoorzitter pakt dit op door het stedelijk prostitutiebeleid ter discussie te stellen. Wie komt er op voor de vrouwen die er tegen hun wil zitten en er elke avond verkracht worden? Tot voor kort maakte het gemeentebestuur er zelfs reclame voor

Laten wij in deze stad, de provincie en ook landelijk de wezenlijke vragen oppakken. Nadenken in welke wereld wij willen leven. Vanuit die gedachte dienen we de politiek te bedrijven. Te zoeken naar ons verhaal. Moeten we altijd gaan voor economische groei, of durven we ook te zeggen dat die groei niet ten koste mag gaan van alles. Ik weet dat ik nu vooral vragen benoem, maar ik denk dat we hier niet omheen kunnen.

Op weg naar de gemeenteraadsverkiezingen zullen we de aanmoediging oppakken. Tijdens een politiekcafé willen we als CDA Amsterdam samen met leden, maar vooral ook met de stad, stil staan bij de essentie van onze partij in de stad. Ons verhaal en vooral de vraag waar baseren we ons verhaal op en waar leidt het verhaal toe. Tuurlijk is meer kiezer een wens voor 2014, maar het verschil maken door aandacht te vragen door essentiële onderwerpen ter discussie te stellen.