Poen, poen, poen, poen

Het jaar loopt al weer bijna ten einde. Zoals ik eerder al schreef in ons blad Amsterdams Peil was het een roerig jaar. Roerig voor ons land en niet minder voor onze partij. Toch ging het dit jaar vooral om onze economie en dan vooral welke risico’s allemaal op ons af zullen komen. Ik heb de hele dag al het liedje poen, poen, poen, poen van Wim Sonneveld in mijn hoofd. Het lied je laat mij niet meer los, temeer ook dat er op radio en tv over niets anders dan de stabiliteit van de euro gesproken wordt. Hoe zeker zijn wij van onze hypotheken, wie zegt dat we straks nog een baan hebben en wie geeft ons rust over ons pensioen? Sonneveld maakt in zijn liedje een verbinding tussen geld en geluk. Hoe meer we luisteren naar berichten over de financiële situatie van ons land en van Europa, hoe meer mij het gevoel bekruipt dat we steeds verder wegzakken in het moeras dat crisis heet. Ik ga bijna geloven in een selffulfilling prophesy. Maar vooral ook wat betekent dit nu voor ons geluk? Het is al weer bijna kerst. Kerst is traditiegetrouw een periode van bezinning. Een moment om na te denken over de waar het echt om gaat in het leven. Een periode van ontmoeting en van licht. Kerst, het moment dat christenen gedenken dat Jezus geboren werd. De man van de onconventionele ideeën, de man die mensen aan het denken wist te zetten en velen nog steeds weet te inspireren. Wat zou hij nu doen? In het Occupykamp in een tent zitten en praten over de grote boze wereld van de bankiers of zou hij wederom de “tafels omwerpen” van hen die de wereld dreigen te veranderen in een plaats waar alles draait om winstmaximalisatie ten koste van alles? Ik denk dat Hij juist nu, in tijden dat mensen onzeker zijn over hun situatie, rust zou willen bieden. Een oog hebben voor mensen die keihard werken om hun gezin te kunnen onderhouden, die knokken om mee te kunnen doen in onze maatschappij. Hoe staan wij in die wereld, moeten we misschien ook knokken en hebben wij oog voor die mensen? Kerst is voor mij een moment om stil te staan bij mijn eigen rijkdom en te relativeren hoe slecht het gaat in ons land. Een moment om daadwerkelijk vorm te geven aan wat “licht zijn” in deze wereld kan betekenen. Ik wens u vanuit het bestuur van CDA Amsterdam een rijk gezegend kerstfeest toe. Harm-Jan van Schaik Voorzitter CDA Amsterdam nb. foto: www.avontuur.nl

ontvangst sinterklaas in tuindorp oostzaan

Ook dit jaar mocht ik traditiegetrouw Sinterklaas weer ontvangen. Met de boot kwam Sint via het zijkanaal weer naar Tuindorp Oostzaan varen. Dit keer stond ik samen met zeker 300 kinderen en een geweldige pietenband van 20 pieten luid zingend Sint op te wachten. Samen met Matthew en Robert, twee jongetjes uit de buurt hebben we Sint de loopplank over geholpen. Nadat Sint de tijd nam om alle kinderen een hand te geven vertrok hij voor een rondrit door de verschillende wijken. In de middag had ik de eer in theater Het Zonnehuis Sint opnieuw welkom te mogen heten en samen met de kinderen een mooi feest voor Sint te hebben.

Van de voorzitter (column in cda blad Amsterdams Peil CDA)

Van de voorzitter Beste vrienden, In ons vorige Peil schreef ik u over de turbulente politieke periode waarin we ons op dat moment bevonden. Helaas is het klimaat sindsdien niet veel veranderd. Wie politiek Den Haag een beetje volgt ziet dat partijen vooral bezig zijn om elkaar de loef af te steken en schijnbaar vergeten dat besturen vraagt om bereidheid tot samenwerken. Wanneer Cohen roept dat nu het kabinet de steun van de PvdA heeft gehad voor Griekenland en het pensioenstelsel zij verdere steun wel kan vergeten, zie ik dat de PvdA niets onbenut laat om de positie van de PVV in relatie tot dit kabinet te versterken. Vandaag lees ik op Twitter de volgende tekst: “Vaarwel CDA. Blijkens troonrede heb je definitief gecapituleerd voor het economisch liberalisme. Niets over maatschappelijk middenveld.” En op Facebook: “Ik dacht dat de koningin het verkiezingsprogramma van de VVD zat voor te lezen”. Als voorzitter mag ik namens u regelmatig in gesprek gaan met Ruth Peetoom en de andere vertegenwoordigers van de grote steden. De tweets maken onvrede zichtbaar. Een oproep te staan voor onze uitgangspunten. Een roep, vooral ook vanuit onze eigen achterban om een duidelijk CDA. Het is tijd te erkennen dat we meer kleur moeten bekennen. Een herkenbaar verhaal dat ons onderscheid van anderen. Een verhaal dat mensen begrijpen en geloven. Peetoom geeft in Trouw d.d. 17-9-2011 aan dat tijdens de verbouwing de winkel gewoon open blijft. Dit betekent mijns inziens niet je ogen sluiten voor wat er om je heen gebeurt. Zijn wij het verlengstuk van de VVD geworden of hebben we een visie achter de bezuinigingen op zorg(PGB), kindertoeslag, onderwijs etc.? De economische crisis wordt dit jaar zichtbaarder dan ooit. Het is aan het CDA om zichtbaar te maken waarom zij die keuzes maakt. Wanneer gezinnen en overheid als schild voor de zwakken speerpunten voor je zijn, dan vraagt dit meer toelichting dan nu gegeven wordt. We moeten niet afhankelijk worden van een SGP die de CDA punten naar voren brengt, maar goed nadenken of we zelf achter het verhaal kunnen staan. Vanuit Amsterdam volgen wij de Haagse politiek kritisch, beseffend dat de keuzes daar niet makkelijk zijn. Die keuzes hebben echter grote impact op onze stad. Juist om die reden gaan wij regelmatig met Van Haersma Buma in gesprek. Om hem te voeden met onze bevindingen vanuit Amsterdam, maar ook te bevragen op de standpunten van de Kamerfractie. Ook de komende periode zullen wij binnen de afdeling werken aan een sprekend verhaal. In september spraken we over onderwijs. In oktober gaan we met elkaar in gesprek over onze kijk op wonen in Amsterdam. Uw inbreng en aanwezigheid bij die discussies tijdens ons politiekcafé zijn essentieel. Meer dan ooit is het belangrijk dat we samen het verhaal maken, er in geloven en uitdragen in onze omgeving. CDA terug aan de stad, terug aan de mensen kan alleen met ons aller inzet. Wij doen dit in Amsterdam, maar ook in andere gemeenten zijn vele leden met elkaar in gesprek over de waarde van onze kernwaarden, de lokale thema’s en landelijke vertaling. Laten wij met elkaar bewijzen dat het CDA, ook in dit kabinet, niet kleurloos, maar kleurrijk mag zijn. We willen vanuit Amsterdam onze vertegenwoordigers in Den Haag scherp houden. Hun verhaal wordt immers ook gezien als ons verhaal. Dit vraagt om durf, ambitie en een duidelijke eigen visie. Wij werken er aan. Doet u mee? Harm-Jan van Schaik, voorzitter CDA Amsterdam

Amsterdam kleurt groen

Meer CDA in de stad, een motto waar we als Amsterdammers natuurlijk als wat langer van roepen dat dit de nodige aandacht verdiend. We zien hierin duidelijk vorderingen. Tijdens de in Amsterdam georganiseerde bijeenkomst voor 100.000 plus gemeenten kwamen 5 Kamerleden, een minister en een aantal leden van landelijk partijbestuur aanschuiven om van de steden te horen wat de agenda voor de steden zou moeten zijn.
Op 9 september vindt de volgende bijeenkomst plaats in Enschede. We zullen vanuit Amsterdam vooral inzetten op zoveel mogelijk zichtbaar in de stad op thema’s waarvan wij denken als partij het verschil te kunnen maken. Waar we voor willen waken is dat er weer een nieuw rapport wordt geschreven. De inzet moet vooral gericht zijn op present zijn tussen de mensen in de wijken.
Als bestuur hebben we ons flink ingezet voor meer Amsterdammers in het land. Het hoofdstedelijk geluid wordt nu breed verspreid kan ik u zeggen. Van hieruit wil ik nogmaals benadrukken hoe blij we zijn met Meino Schraal en Ciel Stevens in de Statenfractie, Marieke van de Werf in de Tweede Kamer en Wopke Hoekstra als vers senator, Martje Postma als dagelijks bestuurslid van het provinciebestuur en Alwin de Jong is toegetreden tot het landelijk partijbestuur met de portefeuille grote steden. Aan ons als Amsterdam om ons met hen nu ook constructief te laten horen. Samen werken aan een duidelijk CDA geluid vanuit en voor onze stad.
CDA Amsterdam organiseert elke derde donderdag van de maand een activiteit. Activiteiten bedoeld voor de Amsterdammer over thema’s die leven in de stad. Juist de wisselwerking tussen onze partij en de inwoners van onze stad blijft een belangrijk speerpunt. We willen ons onderscheiden van andere partijen in deze stad d.m.v. herkenbare thema’s.
Thema’s die me te binnen schieten zijn “gezinnen in de stad”, “omzien naar elkaar”, “ouder worden in je wijk” en een “deugdelijk financieel beleid”. Thema’s waarop we het verschil kunnen maken. Een eigen verhaal hebben, dat verder gaat dan een mooi persbericht, maar komt vanuit de samenleving en recht doet aan wat leeft in onze stedelijke leefomgeving.
Onze stad wordt bestuurd door een bestuur dat worstelt met de bezuinigingen. Vaak wijst men met het vingertje naar Den Haag. Wij willen staan voor een duidelijk verhaal, dat uitgaat van eigen verantwoordelijkheid en vooral ook financieel deugdelijk en realistisch is.
De komende periode wordt spannend. Ook voor onze afdeling. De stadsdeelraden en stadsdeelbesturen zullen in de huidige vorm worden afgeschaft. Tot 2014 zullen onze raadsvertegenwoordigers zich daar flink blijven inzetten. Daarna zal er een nieuwe structuur gezocht gaan worden. Wij zullen als partij moeten nadenken hoe we vooral de verbinding met de bewoners zo goed mogelijk tot hun recht kunnen laten komen. Hierover zult u na de zomer zeker meer horen.
Binnen het bestuur nemen we afscheid van Ellen van den Bogert en Wopke Hoekstra, van hieruit nogmaals heel erg bedankt voor jullie inzet als vrijwilliger voor onze vereniging.
Rest mij u allen een goede zomer te wensen en ik hoop u zeker weer te ontmoeten tijdens één van onze activiteiten.

CDA - maakt zich druk over laatste boeren Amsterdam

CDA maakt zich hard voor laatste boeren van Amsterdam
donderdag 17 februari 2011

Het hoofdstedelijk CDA maakt zich hard voor een duurzame toekomst van landelijk Noord. Als er niets gebeurt, dreigen daar de laatste boeren te verdwijnen. De meeste boeren in het gebied zitten tegen hun pensioen aan. Voor hun vaak kleine bedrijfjes is geen opvolger te vinden.

"Willen de boeren overleven dan moeten er twee dingen gebeuren", aldus Luc Blommers, duoraadslid voor het CDA. "Schaalvergroting moet mogen. Als een bejaarde boer ophoudt met zijn bedrijf, moet een jongere boer het bij zijn bedrijf kunnen voegen. Daarnaast moeten we toestaan dat boeren nevenactiviteiten ontwikkelen, zoals verkoop van eigen producten, kleinschalige horeca en het openstellen van hun landen voor wandelen, fietsen en fluisterboten."

Natuurlijk moet dit wel gebeuren op een manier die het open veenweidelandschap niet aantast.

Nadat eerdere plannen zoals Poort van Waterland stuitten op de strenge eisen van de Structuurvisie, heeft het CDA voorgesteld om nog eens naar de eisen te kijken. Blommers: "Dit gebied wordt aangeduid als stadsrandpolder en vervolgens gelden er dezelfde normen als voor gebieden die helemaal niet lijken op landelijk Noord." In de wens om het groene gebied te beschermen dreigt nu juist het veenweidelandschap te verdwijnen.

In een door het CDA ingediende motie bij de ‘Structuurvisie Amsterdam 2040’ werd voorgesteld voor landelijk Noord een eigen beleid te ontwikkelen, waarbij de Centrale Dorpenraad waarin Schellingwoude, Holysloot en Durgerdam zitten alsmede het stadsdeel-Noord een uitgebreide rol hebben. Ook de buurgemeenten denken mee.

De motie kon uiteindelijk rekenen op steun in een meerderheid van de gemeenteraad. Daarmee lijkt de duurzame toekomst van landelijk Noord een stap dichterbij.

Blommers: "We mogen niet toestaan dat de laatste boeren door regelgeving uit de Stopera verdwijnen. In welke Europese metropool vind je boerenactiviteit zo dicht bij het centrum. Laten we dat koesteren!"




CDA - Amsterdam - Actueel - Nieuws

Kersttoespraak CDA Amsterdam

Zaterdag 18 december heeft CDA Amsterdam in de Noorderkerk haar jaarlijkse kerstdiner mogen vieren. Tijdens het diner mocht ik de traditionele voorzittersspeech houden. Hieronder kunt u deze lezen:

Kerst 2010

Geachte aanwezigen,

Dank voor uw komst vandaag naar deze speciale plek in het hart van onze stad. Een speciaal welkom ook voor ons Tweede Kamerlid Maarten Haverkamp en onze vertegenwoordigers uit de provincie Noord-Holland.

We kijken dit jaar terug op een bewogen jaar. Een jaar waarin in onze stad druk werd ingeent tegen de Mexicaanse griep, de Giro werd gereden en de uitslag van het WK voetbal werd gevierd alsof we kampioen waren, maar ook het jaar dat laat zien dat men hard moet blijven vechten voor rechtvaardigheid, en voor bescherming van de zwakkeren in onze stad. Ik denk aan de recente zedenzaak die velen van ons diep raakt.

2010 was voor onze partij ook een bijzonder jaar. Een jaar waarin we samen hebben geknokt voor goede verkiezingsresultaten in de stad Amsterdam. De uitkomsten waren teleurstellend en had voor een aantal van ons ook persoonlijke consequenties. Goede raadsleden kwamen op de bank te zitten en het CDA moet het nu stellen zonder bestuurders.

Ook de totstandkoming van het huidige kabinet heeft ons niet onberoerd gelaten. Tegelijkertijd heeft met name het Congres er ook toe geleid dat wij met elkaar mochten  benoemen waar we nou eigenlijk voor staan.

Een ieder van ons heeft denk ik voor zichzelf de balans op gemaakt en zichzelf afgevraagd, waar sta ik nu voor? Hierdoor zie je dat juist in tijden van nood ook goede dingen kunnen ontstaan. Misschien is dat niet voor iedereen het ontstane kabinet, maar wel het debat over onze grondslag en ideologie. Een ideologie van hoop en van acceptatie. De kracht van het debat zal zich tonen in een partij die zich van binnenuit aan het versterken is. Het CDA wordt in de gelegenheid gesteld, ook in de stad Amsterdam, om zich te bezinnen op haar principes, en om in dialoog haar principes aan te scherpen. Het ontroerd mij om juist in deze kersttijd wederom te beseffen dat God juist op plekken die niemand verwacht zijn licht fel doet branden en dat God juist nu ons een kans geeft om het beter te doen.

Aan ons de vraag of wij hiervoor open staan. Durven we te kijken naar de knoppen in de bomen, of zien we alleen de bladeren op de grond? Het CDA is van oudsher een partij die vecht voor orde en rechtvaardigheid, als noodzakelijke conditie waarbinnen de naastenliefde mogelijk wordt en waarin het goede in de mens tot bloei kan komen. De noodzakelijke conditie ook waarin de burgers in deze stad zich weer meer verbonden met elkaar kunnen voelen.

Gelovend in de stad is het credo van de Noorderkerk. Van ons als CDA mag verwacht worden dat ook wij geloven in Amsterdam, geloven in de kracht van ons verhaal. En van ons als CDA mag verwacht worden dat wij in het komende jaar met gematigdheid, moed en wijsheid onze principes zullen gaan verdedigen.


Ik wil mijn verhaal afsluiten met een gedicht genaamd In de winter:

Heer
wanneer het land verlaten open ligt
voor regen, wind en sneeuw
wanneer het water strak en koud
zich heeft verhard

wanneer de vogels moeizaam zoeken
naar een kruimel brood
het vee zich ophoudt in de stal
de mensen zich niet wagen
aan een tocht door weer en wind

richt ons dan op uw ster, o God
wees midden in de winternacht
ons zeer nabij met licht
dat nacht en ontij wijken doet.

Maak ons hart brandend
de wereld vol verwachting
van uw komst

Ik wens u allen een goed samenzijn toe!

Kwijtscheldingen belemmeren vervuiler betaalt

Ieder jaar stellen de stadsdelen de tarieven vast voor het ophalen en verwerken van huisvuil:
de afvalstoffenheffing. Daar wordt altijd met argusogen naar gekeken. Welk stadsdeel hanteert de laagste tarieven? Welk stadsdeel kiest voor verhoging en waarom? Besturen mogen het uitleggen. Zoals alle heffingen, moet de afvalstoffenheffing in principe kostendekkend zijn. Het mag geen gewone belasting zijn, maar mag ook geen geld kosten. In principe geldt dus het adagium: de vervuiler betaalt.

In Amsterdam Noord is dat echter niet zo. Gemiddeld bedraagt de afvalstoffenheffing in Amsterdam
332 Euro, vergeleken met bijvoorbeeld slechts 203 euro in de gemeente Kerkrade. Amsterdam Noord wil de tarieven volgend jaar met ongeveer 25 Euro verhogen, tot ruim 356 Euro—een
5,5 procent. En dan nog moet het stadsdeel volgend jaar 1,3 miljoen Euro uit de algemene middelen bijleggen.

Waarom lukt het niet om in Amsterdam-Noord vuilnis kostendekkend op te halen, en waarom is het zoveel hoger dan gemiddeld? Dat komt niet omdat Noorderlingen zoveel meer afval produceren dan andere Amsterdammers, maar vooral door het hoge aantal kwijtscheldingen. Er wordt al tijden gezocht naar bezuinigingen. De diensten moeten efficiënter gaan werken, het aantal ophaaldagen is verminderd, serviceniveaus worden bijgesteld en de veegfrequenties gaan opnieuw omlaag. Maar onlangs bleek wat het werkelijke “lek” in de afvalstoffenbegroting is: namelijk, het hoge percentage kwijtscheldingen.

Wij kennen namelijk niet alleen het principe dat de vervuiler betaald, maar ook dat de sterkste schouders de zwaarste lasten dragen. Alleen al in stadsdeel Noord wordt ruim twee miljoen uitgegeven aan kwijtscheldingen. Daarvan wordt 7 ton betaald uit het armoedefonds, de rest uit de algemene middelen: precies het bedrag dat tekort komt op de begroting. Dat houdt in dat één op de zes huishoudens in Amsterdam Noord niet betaalt voor vuilnis.

Met tariefverhogingen van de afvalstoffenheffing worden dus niet alle bewoners aangesproken.
Inkomenspolitiek bedrijven via de afvalstoffenheffing kan, maar het botst met het principe dat de vervuiler betaalt. Wie kijkt naar de kaart, ziet namelijk dat wijken waar veel kwijtscheldingen worden gegund, ook de meest vervuilde wijken zijn—waar mensen het meest rommel maken op straat. Die stelling durf ik zondermeer aan. Dat kost weer extra geld. Ondertussen daalt door bezuinigingen het serviceniveau van de vuilnisdienst in de hele stad.

Dat wringt. Daarom stel ik voor dat om de kwijtschelding niet meer als automatisme gaan beschouwen, maar als een voorschot. Om de vervuiling aan te pakken in Noord, moeten we aan het werk gaan met creatief lik op stuk beleid, onder andere door strengere inzet van de milieupolitie en hogere boetes. Wie illegaal vervuilt, zou de kwijtschelding van de afvalstoffenheffing moeten terugbetalen. En wie niet vevruilt behoudt de kwijtschelding. Op die manier worden alle groepen betrokken bij het beperken van de hoogte van de afvalstoffenheffing en het principe de vervuiler betaalt. Verder vraagt het terugdringen van het tekort op de afvalbegroting om een activerend armoedebeleid. Hoe minder kwijtscheldingen er nodig zijn, hoe lager uiteindelijk het tarief. Bovendien draagt dat bij aan schonere stad.

CDA - Amsterdam - een andere kijk op kunstsubsidies

CDA-duoraadslid Diederik Boomsma leverde vanochtend, middels een opinieartikel in de Volkskrant, een bijdrage aan de recente discussie met betrekking tot kunstbezuinigingen. Lees het artikel hier: CDA - Amsterdam - Actueel - Nieuws